Lopen om zichtbaar te maken wat vaak onzichtbaar blijft
Op 11 april 2027 loop ik de halve marathon in Leuven voor Kom op tegen Kanker.
Als neuropsycholoog onderzoek ik met mijn team de psychologische gevolgen van hersentumoren. Bij een hersentumor denken mensen vaak eerst aan de operatie, de bestraling en de scans. Maar veel patiënten en hun naasten worstelen daarna nog lang met gevolgen die je niet ziet: een vermoeidheid die niet weggaat na een nacht slapen, of een overgevoeligheid voor prikkels waardoor een drukke winkel, een verjaardagsfeest of een gewone werkdag te veel wordt.
Die onzichtbare gevolgen blijven nog te vaak onderbelicht, in de zorg en in de samenleving. Daar willen we verandering in brengen. Mijn doctoraatsstudente Roos onderzoekt prikkelgevoeligheid bij mensen met een hersentumor, een project dat gefinancierd wordt door Kom op tegen Kanker. Zij loopt die dag ook mee, de 10 km. Samen lopen we tegen de onzichtbare gevolgen van een hersentumor.
Ons doel is een toekomst waarin de onzichtbare gevolgen van een hersentumor en de behandeling vanaf het begin (h)erkend en ernstig genomen worden. Waarin zorgverleners weten waar ze op moeten letten, patiënten en hun naasten de juiste begeleiding krijgen, en niemand nog te horen krijgt dat het “wel tussen de oren zit”. Zodat overleven ook echt opnieuw kunnen leven betekent.
Elke gift, groot of klein, brengt ons dichter bij betere zorg en meer begrip voor mensen met een hersentumor, en voor iedereen die na een kankerbehandeling worstelt met gevolgen die je niet ziet.
